घड्याळ

घड्याळाचे काटे कसे रोज धावतात
धावतात ते नी संगे मला पळवतात
टीक टीक त्यांची अन धड धड माझी
नाळेसम घट्ट जणू नातं सांगतात

त्यांच्यासाठी मी की माझ्यासाठी ते
मोठाच संभ्रम आहे
विचार करून असा हसत असेल ते
मला पक्का संशय आहे

कधी कधी फार याचा तिटकारा वाटतो
कोंबड्यांच्या बांगेचं मग तोंड बंद करीतो
मग त्यांच्याकडॆ पाहून आपण आरवितो
उशीर झाला.. उशीर झाला म्हणून परत धावितो

फक्त तीन काट्यामधे जग फिरवितो
न बोलताच काही, सारे काही सांगितो
किती सोपं काम आणि किती मोठा हुद्दा
या घड्याळाचा मला तर हेवाच वाटतो!

-पल्लवी केळकर